142

arabalar çarpıyor son ışıklara

dağılıyor karanlık her yere

sarhoş yıldızlar yalpalıyor tek tek

geceye karışıyor sokaklar

        bir eğreltiotunun iniltisi

        kulağımı çelmeleyen

        bana sesleniyor

        gözlerimde utangaç su birikintisi

               düşerken

ellerim cebimde yürüyorum

tek korkum seni anımsamamaktı

işte bu yüzden herkesi sana benzettim

ama Kalabalıklar yok oldu yine de

ve her şeyim yok artık

         bir aşk merdivenidir eğreltiotu

         gücüm yada inancım yok tırmanmaya

         yada yok beni çağıracak  biri

               kaldıracak yerden