Nazniyazdan

Postahaneci bulutlarla
Postacı damlalar
Doğmayan günü ve dolmayan saati yağmurun yüküne karanlığın ardına saklayıp
Küreksiz kayıksız koyarak kükremiş kasırgada zavar değirmene
Kızınca ateşler püsküren soğuyunca pek derin ve serin
Bindiysen eğer mününüse saat buralarda bir yerde aralığın ortasıdır
Tümden hepten bitip tükenmeden var arkası ömrümüzün
Gerçeği olmayan hayallere gün yorup muhasebe tutmaktansa
Ve dikine doğru savurulup sürünmektense, bayırdan bu tarafadır
Taa ki öte tarafın gedikli yokuşunun
Bazan da yorulunca küs gezer insan üç beş günü
Kağıdımı yaz defterimi dür artık der gibi sanki
Bu sus bu bulanık ve soğuk eşgalin
Erzağı tükenmekte olan kıtlıknkırankar zorunadır nazniyaz
Vakti saati bozulmuş
Yükü sepeti boşalmış nafakasız hasatttan
Seyri durgun nehirleridir sanki kapıldığı akıntılara rehin vesika
Suskun rıhtımlardan sahil sorarcasına sandal danışır liman aranır
Damdaki dumana daldaki kuşlara yerdeki sürgüne
Böyle hozan durup beklemenin bir manası yok diyerek
Aşka dolmaya sevgiye doymaya
Sonra görülmedik hayalleri ve duyulmadık müjdeleri doyurup beslemeye
Buyur eden kapılardan hallere yollara çıkıp
Çocuklalaşarak maksat merama doğar herşey
Herşeyden de evvel gün güneş
..ve insan yeniden

Seyfi Karaca... Aralık/21