Sadâkatsiz!

Sadâkatsiz!

Karun kadar zengindir sanırsın onu muhtaç

Dünya onun olsa da doymuyor sadâkatsiz

Yakınında komşunun çoluk çocukları aç!

Onların feryadını duymuyor sadâkatsiz!

Aç susuz iki büklüm kıvrananları görmez

Zekat infak bir yana zırnığı dahi vermez

İyilik yapmayanın gönlüne huzur girmez

Biraz tefekkür edip aymıyor sadâkatsiz!

Şikayet edip durur memleketin halini

İstismara kalkışır hal-i pür melalini

Düşünmez kazancının haramı helalini

Sözde Müslüman, dine uymuyor sadâkatsiz!

Lokantada ısmarlar döner, köfteyi şişi

Gösterişli yerlerde dolgun verir bahşişi

Açlıktan bayılsa da yere düşse bir kişi

Onu Allah’ın kulu saymıyor sadâkatsiz!

Kimi de memleketi bir mezeye satıyor

Bittik, battık diyerek çatıyor ha çatıyor

Algı, yalan, iftira her pisliği atıyor

Bu kötü ahlakından caymıyor sadâkatsiz!

Sadece şiir yazmak Mikdadi’nin hobisi

Bizi çekemeyenler istikrardır fobisi

Cirit atar ülkede faizciler lobisi

Tavrını buna karşı koymuyor sadâkatsiz!

Şair Mikdat Bal