Nakışla Varışla

Nak(var)ışla

Kaldık sandık kapısında gönlün süzgün bakışla

Tam vardık biz der iken varmadık bir karışla

Bakışla karışla mı kopuyoruz canlardan

Neden kabul görmüyor varılmaz yalvarışla

Hasretin feryadıdır duyulmaz mı bakışla

Duyulmazsa duyun gönüldeki nak(var)ışla

Koparılmasın canlar candan cana yazıktır

Neden yollar sazlıktır bize batan kazıktır

Yollar sazlık tamamdır bu nasıl haksızlıktır

Söyle söyle ah dille duymayan ahlaksızdır

Hasretin feryadıdır duyulmaz mı bakışla

Dokunsak bin bir gülle memnun kalınır mı ki

Yaklaşsak bin cefaya pişman olunur mu ki

Belimizi bükenler sonunuz ne olur ki

Bir gönülde gülümse sonu ölüm müdür ki

Gülümseyerek hakka git ödül değil mi ki

Hasretin feryadıdır duyulmaz mı bakışla

Kul Mehmet’im dokundum birkaç sözle Gönül’e

Dokunduğum yaksa da dönmem aşkla ben küle

Aşk bir zırh ise giydim hasret netsin herküle

Aşkla sevdim sevin siz sevmeyenler üzüle

Hasretin feryadıdır duyulmaz mı bakışla

Mehmet Aluç-Kul Mehmet