Demem o ki sevgili;
Ne zaman seni içsem kitlenir dudaklarım
Ne zaman seni içsem uğuldar kulaklarım
Dökülünce dilimden lekelenir aklarım
Sihirli lezzetini düşlerimde saklarım.
Gölgende umutların serin rüzgârı eser
Beyaza düşen damlan vazgeçilmez bir eser.
 
Demem o ki sevgili;
Seherde yanağımdan kalkıp öper ıstırap
Kalbimde kaynar coşar kızıl renkli bir şarap
Yarınsız zamanlarım olmasın diye harap
Benim ile raks eder gönül telimde mızrap.
Ne zaman seni öpsem öfkem mavi kuş olur
Ne zaman seni öpsem sevincime tuş olur.
 
Demem o ki sevgili;
Ne zaman seni içsem taşar içimden keder
Ne zaman seni içsem derim bu kadar yeter
Ak döşenir renginle resminle dolar her yer
İster al beni benden istersen yerlere ser.
Avare ilhamlarım bilmem nereye konar
Sen girmezsen ruhuma içimde kanım donar.
 
Demem o ki sevgili;
Sen olmazsan yanımda tüy yastığım taş olur
Yediğim uyaklarım zehirli bir aş olur
İstersem yüceltirim ayak bile baş olur
Yutamazsam bir sabah yanaklarım yaş olur.
Ne zaman seni öpsem dilim o an lal benim
Ne zaman seni öpsem yazdığım helal benim.
 
Demem o ki sevgili; uzatmaya gerek yok
Sevdan çekip gitmezse kalemimde sözüm çok.
 
Afetçe şiir