Güz Ve Yağmur

Ali Osman Kurun



taşların kitabısın yazıları silinmiş
bir yağmurla bir gülün arasında sır gibi
okunursun, içine yazın kokusu sinmiş
bir takvimden bir solgun günü koparır gibi

çoğalan gölgelersin akşama daha yakın;
dağa uzak, azalan yolların dönüşünde
birdenbire dağılan ufukta akın akın
anılara göç eden kuşlarının düşünde

ben ki söyledim ve bir harf oldum yaprağında
bir yağmurla bir gün ben de silinirim tabi;
ama sözlerim elbet yeşerir dudağında
kalır bir gül'le kalbin arasında