Mücbir Ayrılıklar

Yüzünde eski püskü bir zaman

Alnına dolmuş aritmetik çizgisi

Kırılmış genleşmiş avurtların

Soluklandın biliyorum

Yar geçişlerinde/

Yüreğinde kuş uykusu

Ellerin güçsüz püskül

Sene dönse yıl çapkın

Ceviz kabukları çoktan gübre

Elimle beslediğim oğlaklar anne

Çılgın düzlem gölgeleri…

Ne zaman biri kayıp gitse

Gözlerimin elası çıkıyor

Sesimde yırtılır perdesiz

Ne zaman kapıya duracak

Sevdalım sevdiklerim

Okşanan ellerin nidasına

Ne zaman konacak

Bir öpücük

Islak

Puslu…

Ve ayaklarım!

Daha ne kadar kaldırır bu demi

Solgun günlerimin ahları/

Buruşuk bir perdeydi oysa

Gizli kalp odacıklarımı saklayan

Buruşmuş bir mendil gibi ağıtım

Mecburdu ayrılıklar

Mücbir sebeplerden

Sen aileni seçtin

Ben yalnızlıklarımı

İpe sapa gelmez

Bahane çöplerinde

Gezindim…

Elime geçen

Koca bir yalan

Yalan olmadan önce buralar

Adını karalar yüzüne vuralar

Hangi ara

Düşman oldu

Bu adamlar…