Cezaevinden Yeşilırmağa Mektup

Özlemler çivileniyor taş kesen yüreğime

Taş duvarların arasında soluksuz koğuşlarda.

Azat edilmiş dalgaların dövüyor

Tutuklanan bedenimi

Evrenin saçlarına nem sunarken nefesin

Mührünü basıyorum yüreğime benden kopartılırken sesin.

 

Sen ey lirik bir ölümün

Yatağında kıvrılan nehir!

Sen ey Ferhat’ın kanıyla beslenen Yeşilırmak!

Sen gurbetten düşlerime seslenen Yeşilırmak!

Açılırken önümde tarihin düğmeleri

Yalnızlığımı mırıldanıyor

Seninle şenlenen şehir…

Güneşe meftun dalgaların gülümserken sonsuza

Yoluna süzülen gözyaşlarım suyuna eklenirken

Tespihimin tanelerine yapıştırıyor hüznü

Keşkeler kundaklanıyor sularının koynunda

Özlemlerimi savuruyorum yalı boyu evlerine

Harşena'ya esen rüzgârla...

 

İrisin kanadından sökülen sırlı yeşil,

Susuz yanan ruhuma dökülen nurlu yeşil!

Yağmurun gözleri mi beslemişti seni

Çığlığı mı oldun antik susuşların,

Köse Dağından gelen damlalarla mı emdirdin toprakların çatlağını?

 

Şahdamarımda dolanıyor hasretin

Uykuların kaçıp yatağında dönüp durdukça sen

Ben de dönüyorum ranzamın gıcırdayan sesine.

 

Yeşil taneleri serpiştirdi gri bulutlar

Bereket ekerek

Geçtiğin ovaların üstüne…

 

Ne çabuk unuttun suyuna karışan kanı

Göğsünde kaybolan canı ne çabuk unuttun?

Korsan çığlıkları işliyorsun şehrimin göbeğinde

Bir yüzü kırık sevdaları taşıyorsun sürünen bedeninle

Mazine gömdüm gençliğimi

Acıyla sarıyorum kâğıdıma tütünlerimi.

Asırlık köprülerin altında çürütüldü düşlerim

Silgim olsa sileceğim resmini dudaklarımdan

Özlemin bir pençeyken alnımda…

İçimde tüten semaverin kokusu sızarken semaya

Semai yazsınlar suskunluğuma

Semah yaparken suların…

Türkümün sinir ucunda oynaşıyor şimdi coşkulu sesin

Güneş tebessüm ediyor sana

Şehre düşerken aksin

Susma söyle Yeşilırmak

Adı konulur mu senden uzakta hapsin?