Kurtuluş Günü

KURTULUŞ GÜNÜ

Ne zaman umutsuzluk rengine dönse umut

Birbiriyle çarpışır düz yolda iki bulut

Yıldırımlar çakarken ruhun derinliğinde

Sunduğu her nefeste bir rahatlama mevcut.

Ne kadar güvenmiştik gür çıkan sesimize

Her gün bedel öderdik gizli metresimize

Efkâr bastıkça içtik, neşelendikçe içtik

Nikotinin rengini verdik nefesimize

Kendini bize yoldaş sanan tek nesneydi o

Ruhumuza huzuru sunan tek nesneydi o

Limandı, fırtınalı günlerde sığınılan

Belki de bizim için yanan tek nesneydi o

Vermiş isen nefsine gençliğinde ödünü

Unutma! Bugünlerin sebebi olan dünü

Aldığımız nefesin yolları kapandıkça

Korktuğumuz o ölüm olur kurtuluş günü

Boğuldukça öksürük krizindeki ece

Bölük pörçük uykular içinde geçer gece

Bedenin rahatlama istiyor bir nefeslik

Nefessizlik… Allah’ım, o ne büyük işkence

10.04.2022/Samsun

İbrahim COŞAR