Hatıra

Bir yol, bir an, bir anı

Her durağında bırakırsın bir insanı

Elinde, derdine bir tesellilik söz,

Düştüğünde bir el uzatımı,

Bir gülümsemelik fotoğraf kalır

Hatırla!

Çünkü insan, en güzel hatıradır.

Hani seyrederken pencerende bir yağmuru

Uykuların her çalındığında

Bütün o mavi düşleri geceye akıtıp

Zamana karşı küreklere asıldığında

İşte öyle yorgun bir tebessüm insan

Bir yudum kahve, az şeker, çok hatır

Hatırla!

Çünkü insan, en güzel hatıradır.

Ömür işte

Biraz film tadı kadar

Üç adım, üç perde

Doğarsın, Büyürsün ve gidersin

Aradığın hep kendindir sahnelerinde

Kah nefreti toplar, kah ölümüne seversin

Ya bir dua çiçeği açılır ellerinde

Ya iplere kahır boncukları dizersin

Özlersin

Her yolcu sana biraz senden bırakır

Hatırla!

Çünkü insan, en güzel hatıradır…