Bir Dal Fesleğen Tak Saçına

Şehir uyusun
El ayak çekilsin
"Bir dal fesleğen tak saçına"
Sana geleceğim...

Kaparım gözlerimi, karşımda sen
Sen, iri gözlerinle
Kapalı gözlerimde...
Karanlıkta
Şafağın ilk ışığı gibi, ışıyan...

Ne bir yol kıyısı, ne otobüs durakları
Ne yoksul bulutlar, ne aylak sokaklar
Ne de rüzgâr, gölgelerle oynaşan
Sen yalnızca, gölgesiz suretin...
Karanlıkta, İlk şafak gibi ışıyan...

Bir söz saklarım
Sesimin buğulu kıyılarında
Vurup da dalgalarını, çatlar göğsüm...

Nere dönsem dört yön rüzgâr
Alır bakışlarımı
Ülfeti uzaklara...
Alır uzaklara
Bir çocuk gibi
Uçurtması vurulan...
..........
..........

Sen uykularıma düş/müşsün
Uyaklarım sana düş...

İsterim şimdi, gün ışıkları
Toplasın son kırıntılarını...
Süzülsün gece , bulutlardan...

Gece uyansın
El ayak çeksin herkes
"Bir dal fesleğen tak saçına"
Sana koşacağım...