Ömre Veda Yolunda

Yeşilken yaprağında görünmez hakikati

Savrulur sağdan sola ararken tarikatı

Beti benzi solmuştur dolunayken mahinur

Yelin hışmına uğrar set olamaz hiçbir nur

Yaşlanmış hatıralar döker ya gözyaşları

Tövbeye muhtaçken kim hatırlar ayyaşları

Ne tanıdıktır dünya ne süslüdür abası

Onun ne öveni var ne yaşama çabası

Nasıl elveda der ki acısına tiryaki

Her inleyişte yar der çölde mecnun misali

Dirilip dönmeye can atsa keşke avatar

Tohumdan dal olacak her geldiğinde bahar

Ne söylerse söylesin kalmamıştır manası

Ön yargı zehir gibi değişir mi mayası

Artık pişman olsa da görünmez olur zarar

Kendini yakmıştır ya bu berduşu kim arar

İki melek görünür sağında ve solunda

Ecel şerbeti sunar ömre veda yolunda

Saffet Kuramaz