Keşke Yanında Olaydım

Karanlığına ışık ararken mecnun, 

Hüzün dolu gönlüne ümit olaydım. 

Güvendiğim dağsın sen diyen efsun, 

Şerri yakan gönlüne kibrit olaydım. 

Lambaları dost bilip geçen geceler ,

Sorguya mahkûm eder şahin heceler… 

Her an daha da fazla boğan niceler, 

Gönlünü ısıtacak yakıt olaydım.

Belki şifasız hasta olup savruldun, 

Aşkın öldü de yaslar tutup kavruldun, 

Bir köşeye çaresiz ahla kıvrıldın, 

Bende yanardım inan şahit olaydım 

Belki savaşta ümit yoksa canında, 

Düşmanın saldırıyor gözü kanında. 

Seni koruyan abin farz et yanında, 

Göğsümü gere gere yiğit olaydım.  

Saffet Kuramaz