Hazin Hikaye

HAZİN HİKÂYE 

Bu hikaye,

Efsunlu şiirlerin kundağında sallanarak büyüyen,

Yürek zulalarında tepinen duyguların,

Senfonisi eşliğinde,hayallerle, düşlerle,

Demlene demlene,nirvanaya ulaşan, 

Ve yerlere göklere sığmayan,

Büyük bir aşkla kucaklaşan,

İki güzel yüreğin hüzün hikayesidir...

***

Leyla ile Mecnun,

Kerem'le Aslı

Ferhat'la Şirin gibi olmasa da,

Sevdanın sarp yollarında,

Koşarken düşe kalka,

Uzun yıllara rağmen,

Hasreti vuslatla kesiştirmeyen, 

Zalim bir zamanın vefasız kollarında,

Hırpalana hırpalana,büyürken,

Hüzünlü bir ney sesine benzeyen

Hüzzam şarkılarla avunan yüreklerin,

 Zamansız sürgünlerde,

Kırılır kanatları.

İşte bu yüzden,

Kıyısız sevgilerin, umarsız çırpınışı 

Mutluluğa uçuramaz onları..

 ***

Derler ki,tutkulu sevdalarda,

Kanadıkça sarılmayan yaralar,

Kangrene dönüşürmüş zamanla.

İki gönül arasında,

Gün be gün derinleşip,

 Büyüyen uçurumun ucunda 

Açan çiçekler gibi,

 Sallanırken yürekler her rüzgarda,

İşte böyle melankolik bir anda 

İntihara meyilli duygular sarmalında,

İstemsizce  verilen  kararlarla,

 Suskunun amansız kefenine sarılıp, 

Sessiz sedasız,vedasız elvedasız, 

Yürek mezarlarına diri diri gömülen

Ve acısı dinmeyen, o makberin sesidir.

Ölümsüz bir aşkın, hazin hikayesidir...

MELAHAT  ÇETİNKAYA