Rahmetli Babam

Rahmetli babam

Aşık Mustafa Bal Hakka yürüdü

Asırlık çınardı Rahmetli babam

Yakın ve dostları matem bürüdü

Çok seveni vardı  Rahmetli babam

Gözünde değersiz dünyanın malı

Merhametli idi açıktı eli

Şiire gelince coşardı dili

Fışkıran pınardı  Rahmetli babam

Atma türkülerde usta, mahirdi

Babası da onun gibi şairdi

Mukayese etsem ikisi birdi

Rahmetle anardı  Rahmetli babam

Muhabbetti güzel tatlıydı sözü

Dostlarına karşı gülerdi yüzü

Acı haber duysa sızlardı özü

Yüreği yanardı  Rahmetli babam

Söylerdi durmadan sözü bitmezdi

Onu dinleyenler bıkıp gitmezdi

Kimseyi yalanla itham etmezdi

Herkese kanardı Rahmetli babam

Mikdadi yetimlik sana mı hasmış

Baban artık sazı duvara asmış

Karadeniz onu bağrına basmış

Her biri tanırdı Rahmetli babam