El-batşetü’l-kübrâ

Verirsen beş lira oynarsın on kere

Vakit geçer işte kazandırmaz bir şey!

Her yerde eğlence dedirtir son kere

Vakit geçer işte kazandırmaz bir şey!

Vakit bu kadar mı değersiz düşünmez

Daldan dala atlar oynarken üşenmez

Sıcağa soğuğa karşı da bürünmez

Vakit geçer işte kazandırmaz bir şey!

Dünyasından ancak kopar hastalansa

Şikayet sıralar yapar tasalansa

Allah’ı hatırlar kader damgalansa

Vakit geçer işte kazandırmaz bir şey

İyileşse eğer oyunlara koşar

Verdiği sözleri unuturken coşar

İmani duyguyu bir kalemde boşar

Vakit geçer işte kazandırmaz bir şey

İnsanlık oyunla kafasını bozmuş

Önem verdiği tek elinde ki kozmuş

Ebedi hayatı kül olup da tozmuş

Vakit geçer işte kazandırmaz bir şey

Ecel geldiğinde dönülmez dünyaya

Bunun ilacı yok veda der rüyaya

Acı bir son olur el-batşetü’l-kübrâ

Vakit geçer işte uyandırmaz bir şey!

el-batşetü’l-kübrâ :  Allah’a nisbet edildiği zaman “helâk etmek, azapla cezalandırmak” mânasına gelir

Saffet Kuramaz