Acı Gurbet

Acı Gurbet

Daha iyi bir gelecek düşleyip

Yıllar yılı gurbet elde çalıştım

Daha baştan işe yanlış başlayıp

Gerçeklerden uzaklaşıp çeliştim

Yavaş yavaş gerçeklere alıştım!

Hedefimde vardı bir ev edinmek

İnsanoğlu açtır bilmez yetinmek

Gerçek şu ki yıpratıyor didinmek

Ben kendime zulüm ettim, iliştim

Yavaş yavaş gerçeklere alıştım!

Düşünürken vatanıma gelmeyi

Hatırıma getirmedim ölmeyi

Apansızın yedim acı çelmeyi

Tahammülde, sabırda da geliştim

Yavaş yavaş acılara alıştım!

Kabul ettim kaderime kızmadım

Hal böyleyken moralimi bozmadım

Neler çattım birçoğunu yazmadım

Dostlarımla dertleşirken gülüştüm

Yavaş yavaş mizaha da alıştım

İşte gurbet mağdurunu söyletir

Yüzde doksan yaşıtlarım böyledir

Herkes tasdik edip der ki öyledir

Gördüğümü, bildiğimi bölüştüm

Yavaş yavaş paylaşmayı alıştım!

Hayatımın mevsimleri karıştı

Hastalıklar birbiriyle yarıştı

Mikdadi çok doktorlarla görüştü

Telaffuzu zor dertlerle buluştum

Yavaş yavaş onlara da alıştım!

Şair Mikdat Bal