Muflis

Muflis!

Dünyanın cazibesi harisini kör etti

Peşinden koşa koşa takatini bitirdi

Şatafatı, cümbüşü yüreğine yer etti

Şımarıp taşa taşa takatini bitirdi

Sonunda iflas edip her şeyini yitirdi

Mal her kapıyı açar tezini yürüterek

Yürekten inanarak fikrinde direterek

Sıhhati yok olunca malını eriterek

Haline şaşa şaşa takatini bitirdi

Sonunda iflas edip her şeyini yitirdi

Kazandığı şeyleri kendinden biliyordu

Bin yıldan daha fazla bir ömür diliyordu

Aklına ne yaşlılık ne ölüm geliyordu

Haddini aşa aşa takatini bitirdi

Sonunda iflas edip her şeyini yitirdi

Gençliği zail oldu uçup gitmiş kuş gibi

Hayatın her evresi yaşandı bir düş gibi

Gözünde eşitlendi düzleri yokuş gibi

Yorulup şişe şişe takatini bitirdi

Sonunda iflas edip her şeyini yitirdi

İşlediği suçlara kendince fetva bulup

Gerçekleri unutup kuruntularla dolup

Şeytanın fitnesiyle nefsine tabi olup

Ardına düşe düşe takatini bitirdi

Sonunda iflas edip her şeyini yitirdi

Mikdadi; nasip işi, bir lütuftur iman da

Kesinlikle bir umut vardır çıkmayan canda

Allah’ın rahmetiyle tövbe etmiş son anda

Kelime-i tevhitle iman ile bitirdi

Ondan da mahrum olan her şeyini yitirdi

Şair Mikdat Bal