Mazoşist Şair

MAZOŞİST ŞAİR

Ey gönlümün sahibi neyi beklersin neyi?

Ben seninle öğrendim sevmeyi, sevilmeyi

Lakin hala sönmedi içimde aşk yangını

Bu kalbe sen tattırdın aşk adına her şeyi

Tahtına oturtsak da gönül melikemizi

Hasret taşa çevirdi sabır melekemizi

Aşka duyduğum sevgi aşık eyledi beni

Sevgiye döndürdün sen gurbete öfkemizi

Mazoşist bir şairim, ateşe attım beni

Hasret yangınlarında kavurdum durdum teni

Ne elin tutabildim ne de göz göze geldim

Parçalanmış uykuda arayıp durdum seni

Ey sevdalı kalplere hasret çektiren kadın

Söylesene gurbet mi yoksa hasret mi adın

Aşka hasret, acıya rengi veren sen misin?

Yoksa çile çektirmek midir senin muradın

Ayrılığın sancısı sarsa da tüm bedeni

Yine de dönsün ister gönül çekip gideni

Coşari çırpınsa da çıkmazların içinde

Seven kalp affediyor kalbe zulüm edeni

06.10.2022/Samsun

İbrahim COŞAR