Bugün 10 Kasım Sen Gittin Annem

Bir Ramazan ayıydı. Akşam seni aradım telefon ile. Sol yanım ağrıyor, dedin. Pek konuşamadık. Fazla bir şey soramadım. Neden konuşamadığımı da bilemedim o an. İçimde bir hüzün vardı anlam veremediğim.

Telefonu kapattık ama içim rahat değildi. Az konuşmuştuk... Bir süre hüzünle seni düşündüm. Tekrar aramak istedim seni. Sonra saate baktım; geç olmuştu. Uyuduğunu düşünerek vaz geçtim. Yarın ararım, diye düşündüm içimden...

Ama o yarın hiç olmadı Annem...

Sabah saat 5 civarıydı; telefonum çaldı. O saatte beklenilmeyen bir aramaydı bu. Telefonun ucunda abim vardı: Annem çok hasta, çabuk gel...

Ve anladım ki sen ebedi yurda göçmüştün...

Göz yaşlarım sicim gibi akarken, keşke bir kez daha sesini duysaydım anne, diye mırıldandım.