Hayatın Ortası Yok

Hayatın ortası yok
Zirvede ya da en dipte yaşanıyor 
Yaşanması gerekenler...
 
Kolay kolay kimseyi
Kabullenemiyor yalnızlık...
 
İnsan alışıyor yine de
Varlığına, yokluğuna
Görünüp kayboluşuna...
 
Kapılar kapanıyor bir bir
Susuyorum
Suskunluğun sesini dinliyorum...
 
Kalbimim sesi sensizliğin
Ritmine uyuyor
Atıyor mu atmıyor mu?
Belli değil...
 
Hüzün sarmış her yeri
Havadandır diyerek
Suçu ona atıyorum...

Sükut edip yalnızca gökyüzüne
Gülümsüyorum...

ndundar