Araftayım

Kim bilir kaç zamandır araftayım,

Göğün eşiğinde, ne tam ışık, ne tam karanlıkta.

Bir yanım aldığım her nefeste yanarken,

Bir yanım aŞkla sınanır.

Araftayım işte zamanın kıyısında,

Dün ile yarın arasında bir sır gibi kaldım…

Kalbim bir aynadır, kırık ve berrak,

Her parçası başka bir hakikati taşır.

Araftayım şimdi sevgide ve sükûtta,

Ne kavuşma ne ayrılıkla tamam.

Bir döngü, bir ritim, bir ezgi,

Ruhumun çocukça neşesiyle uykunun en derininde araftayım…

ndundar