Miadı Dolmuş Gamzelerimizin Akşam Saatleri

Bir düş sarsa da hayallerini

Ufkuna dökülmeyen yağmur

Senin değildir

Nicedir yakalayamasam da gülümsemelerini

Gülüşünden yoksun hayat benim,

Senin değildir

Miadı dolmuş gamzelerimizin akşam saatlerinde

Bir hoyrat rüzgâr avucunda

Toprak doldu gözlerimize

Dünyanın dibine düşmüşüz

Hayatı kilitlemişler üstümüze

Hayat dediğin nedir ki

Tecilli ölüdür bedenlerimiz...

Kim derdi ölü bir bakışa kurban edecektik şiirleri

Savrulurken fırtınanın önünde

Saçların süzülür gibi gözlerimden geçerdi

İsmine amade Azrail değiştirirse safını

Bütün ölümler onunla yapacaktır tavafını

Söyle şimdi hangi gassal gönüllü cesedimi yıkamaya

Kim ölür yerime seve seve gözlerime bakarken

Derim ki

“Ali Ayşe’yi seviyor” diye koşarken çocuklar

Ayşe saçlarına bağlıyor, aşkın umut çaputlarını

Yara oluyor bütün sözler dilinde

En güzel yerinde vuruluyor serçe bakışlarının

Sararım küçük acılarını gözkapaklarımın

Asılsız söylemler kadar haklıdır içimdekiler

Yaralarımdan sızdıkça hayat yanımız

Derinlere doğru iner bütün hicvedişler,

Elindeki kana bulaştıkça serçe kanatları

Ölüm kadar sessiz kalacak

Tüm bekleyişler

Âdem EFİLOĞLU

Not: