Şiire Yazdım

Arif sofrasından hissemi kapıp,

Daldığım ne varsa şiire yazdım.

Ömrümü kuşların kanadı yapıp,

Saldığım ne varsa şiire yazdım.

Söylemekten ar ettiğim jestimle,

Üşüdükse üzerimde postumla,

Ekmeğimi sofralarda dostumla,

Böldüğüm ne varsa şiire yazdım.

Çevremize nazireler içinde,

Nice nice badireler içinde,

Acı tatlı hatıralar içinde

Güldüğüm ne varsa şiire yazdım.

Beni anlatmayan yalanlarımı,

Hüznün penceresinden gülenlerimi,

Geçmişten hatıra kalanlarımı,

Sildiğim ne varsa şiire yazdım.

İmanın ihlasın ulvi gücüyle,

Çok ağladık savaşlarda acıyla,

Kan dökmeden kalemimin ucuyla,

Bulduğum ne varsa şiire yazdım.

Beş vakit okunmuş kulağa çağrı,

Kalbime saplanmış bin türlü ağrı,

Dünya sınavından ikmale doğru,

Kaldığım ne varsa şiire yazdım.

Hak hukuk gözetip mizan öğrenip,

Aileden edep erkân öğrenip,

Âlimlerden ilim irfan öğrenip,

Bildiğim ne varsa şiire yazdım.

Tevazu safında bulup gölgemi,

Fakir sofrasında diz çöken gemi,

Ellerde gördüğüm güzel erdemi,

Çaldığım ne varsa şiire yazdım.

Ne günlere kaldık değişti mizan,

Gürültüden artık duyulmaz ezan,

Kimi bildim ise eder suizan,

Dolduğum ne varsa şiire yazdım.

Heyhat kılıç değil kalem bilerim,

Âdemden beridir sabır dilerim,

Ağlarım sızlarım belki gülerim,

Olduğum ne varsa, şiire yazdım.

Âdem Efiloğlu