Dudaklarına Tiryaki Zehir

Sevgilim;

Sen ki bir  zehire

Zehir ki dudaklarına  tiryaki

Vazgeçemezsin 

ne yapılsa nafile…

Işıl  ışıl  gözlerinde  bulanırdı  zaman

Zaman ki

Yalnızlığını duman duman dokumuş

sararmış parmaklarına… 

Ölüm  kadar  gerçeği bedenden başka  

kim bilebilirdi değil mi?

Ciğerlerine doluşan felaketimizdi anlamazdın…

Parmakların arasında yanan feryadım

Küllenen umudumuzdu

Aramıza dumandan mesafeler ördüğünde anladım…

Bilmezsin;

Ömrüne aşina yollarda ömrümü yarıladığımı

Sessiz bir çığlığın yankılarında burkulurken içim

Ben sahipsizliğimi yazıyordum mesafelere

gözlerimde kızılca kıyamet...

Sen bir nefes gri bulutta teselli arıyordun…

/Bilirsin ölümün karanlık yüzüne ekşi bir seyirdir gözlerim/

Say ki parmaklarının arasındaki benim

Çek beni ciğerlerinin  en derinine

Çek de yaşadığını sandığın hayatta

Beni de  yaşat/ma…

adem efiloğlu