Sonbaharci Begonya

Her kirbac savuruluslari
Parke taslarina kosulmus faytonlar bindiren Eylül delisi
Sehre dogru kurulu sobalarin küldumanlarinda
Tütüp tozmaya gündönümü tanyellerinin
Hazirliksiz dörbiryanina yagmadan bembeyaz
Pencelere asilmis camasir ipi uzunlugunca
ve gaz tenekeleri saksisindan ufkun ötesi
Kendini tutamayip delicesine dünyaya gülümseikce begonya
Öylece kendini hatirlatip cagiran avlulardan
vakitsize yürümüs uzanmis mahle cesmesine günaskin
Muslugun susuzlugu ve demir parmakli pancurlar
Balkonlarinda dogacak olan yildizlara yitik melodiler fisildayarak
Telde dilde sonbaharlik bestelere üzgünlügün bagliyorken
Yagmura karisik günesle beraber akip giden rengiyle
Ve tabiatindan boyali bir topacin aklina uyup
Sokak önündeki kupada mayahoslanan
avlu yemislerine oyun eden güz kozalak
Kokusu carsiya yakin kavrulmus cerezligin mandalin sarisi paydos haliydi
Her madde halinden adressiz mektuplarla evvel rüzgarin
Ve sonra ellerine tutunup
Ve ardinda esip süpürdügünden baska birsey birakmayan göcün
Cagirdigi cigliklar kulagimdan hic mi hic gitmeyen
Istiklal ilkokulunun zilleri

Seyfi Karaca…………..Kasim / 14