Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Deprem Vurgunu

Deprem Vurgunu
Deprem Vurgunu

Deprem denen vurgunda 
Vurgun yedik yiyeli
Seher vakti düştük yola
Değmeyin gamlı yüreğimize...
Sürgünlerdeyiz, sürgünlerde 
Sevdiklerimizle  yaşamak varken bu hayatta
Hicranı layık gördü felek bize..
Aşk ile,  çağlayan yüreğimiz 
Kördüğümlerde  canlar kördüğümde..

Sevdiklerimizle, sevenlerimizle
Güle oynaya yaşamaktı  tek dileğimiz
Felek güldürmedi gül yüzümüzü
Deprem vurgununda ansızın vurulduk canlar

Gülen gözlerimiz kan çanağına döndü
İnsanlık denen devasa duyguyu
Acımadan para uğruna heba ettiler!
Yürekler de vurgun  yedi vurgun canlar
Vurgun yiyen yürekler gönüller
Gülmeyi unutup taş kesti canlar taş kesti.
İnsan olan yerlerim ağrıdıkça ağrıyor! 

Soğuk kara kışlarda dışarısı mesken oldu
Tir tir titriyor koca yürekli irili ufaklı bedenler
Enkaz altında kalan canlar yok mu canlar
Yaktıkça yakıyor yürekleri, gönülleri..
Bir yanda felaket, bir yanda soğuklar
İnsanın kanını donduruyor canlar donduruyor
Allah'ım sen çok büyüksün gör aciz kullarını
İhsanını eksik etme üzerlerinden, şifa ver..!

Seferber oldu tüm dünya
Hiristiyanı, Yahudüsü, Türkü..
Deprem denen vurgun karşısın da
Tek yürek, tek beden oldu koşturup, duruyor!
Allah'ım sen kullarının yüzünü kara çıkarma
Sen yardım et, yardımcıları ol!
Yalvarırız sana Allah'ım yalvarırız. 
Duy sesimizi Rabbim duy sesimizi!

09.02.2023 Ankara P.ÇETİN
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 8
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com
Deprem Vurgunu

Deprem Vurgunu

Kara kız Kara kız