Viranelerde Kaldım

Hani karanlık derdin karlı dağın arkası

Bunca sene bekledin asılı can parkası

Hani aydınlık denen yolculuğun hırkası

Gelmeyene vuslatın hanelerinde kaldım

Birikmiş encamıma bir selamın verseydin

Göğsümde sümbül çiçek karanfili derseydin

Benimle huşu bulup kalp ehline girseydin

Gelecekte neler var çaresizlerde kaldım

Direndim direnmenin o aydınlık ilmine

Toprağı eşelerken yarım çekmiş filmine

Öğrendiğim akıldı geç kalsam da bilimine

Beynimdeki fırtına dinmelerinde kaldım

Bahçelerden bağlardan aşırılan üzümler

Yürek karalarından devşirilen hüzünler

Yaralara mehlemi boca eden yüzünler

Güzellik şekil değil kalp odasında kaldım

Biriktim yalnızlığın üç odalı damına

Pişmeye ateş lazım su serpilen gamına

Perdeleri sırmalı şu kerpiç dam camına

Köşeleri mertekli sofalarında kaldım