Hani Ya

Hani kar yağıyordu
Isınacaktık altında ısınamadığımız kadar
Böcekler öyle diyordu

Rüzgar esiyordu
Çakılıp kalacaktık yerimizde olmadığımız kadar
Ağaçlar öyle diyordu

Yağmur yağıyordu
Çatlamıştı dudaklarımız çöller kadar
Kaktüsler öyle diyordu

Bahar geliyor dedim bahar
Başladığımız yere dönmek için yeniden
Tohumlar öyle diyordu

Şimdi saçlarıma ak düştü
Kudurması bundan diyorsun gönlümün
Dirilişi bu yüzden mi gerçektir ölümün
En sevildiği an
Ağlamasıdır gülün

Anladım denizi görmesekte
Her mevsim içimizde bir kılçık
Gözlerimiz en son kalırken açık

Oysa görmediğimiz de ne kadar güzeldir dünya
Gördüklerimizden ibaretken rüya
Körlük berbat şey diyordun; hani ya ?