Dehlizlerde Sönükdür Sokak Lambaları

DEHLİZLERDE SÖNÜKDÜR SOKAK LAMBALARI

Sindi ,serseriliği yitmiş bulutlar.
Usul usul sokulurken sancılı gölgelere.
Uçmak zamanı şimdi, fısıltılı tenhalarda.
Kendin kadar kalabalık, kendin kadar yalnızsın.
Gusül et, heveslerde öldürdüğün tüm sesli harfleri!

Yalan, nasılsa yalan!
Kışkırtır her zaman, ayrılıklar ölümleri.
Dehlizlerdeki saklı sokak lambaları zaten sönük değil miydi?
De ki bana: Karanlık artık seslenme uzaklardan!
De ki: Veresiye sevdalar hep hüzün kokar.
De ki: Sisli bir gecede ayazda solar kır çiçekleri.

İç cebinde birikirken ihanetler,
Aşkın şakağına sıkıpta gidersen bir ebruli kurşunla,
Günahlı yalanlara boyanır, bütün denizler.
Ve yıldızlar söndürünce ışıklarını, haksız siyahlarda kaybolursun.
Aşkın acemisi çıkmazlı vuslatlarda kanat çırpan turnalar,
Bilmezler en ölümcül, en ateşli özneler sevişirken söylenir.

Dokunamadığımız gözyaşları değil mi?
Kırılgan şarkıların sözlerinde biriktiği.
Acılarım tarifsiz olsa da;
Son/baharı dudağında kilitli ,çarmıha gerip bu yüreği ,
Düşlerimdeki bütün çocukları susturdum.

Düşsüzlüğüm/ öksüzlüğüm,
Yoruldu içinde, bu asi girdabın.
Tüm yağmurlar kirpiklerime dokundu bir kere.
Senden sonra doğan güneş söz verdi.
Sadece bir ateş böceği kadar yanıp sönecek.
Sevgin gibi,sen gibi,ömrüme ektiğin zemherilerin gibi.

YASEMİN CANAN...


Dünyanın En Büyük Amatör Müzik Topluluğuna Sizde Katılın