Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Veysel Mi

Sağı  yermek,öleni övmek  adettir bizim yaşamımızda;kalplerin yumuşadığı,dünya hırsından anlık da olsa vazgeçildiği, herkesin herkesi affedebileceği duygusal bir atmosfer vardır cenaze evlerinde.Yani siyasetin,sporun,aşkın,işin aklınıza gelen her konuda  dilin sustuğu,zihnin durduğu bir mekandır orası.

"Ne iyi adamdı şu  Veysel,kimseye kin tutmazdı."

"Kimseye borcu yoktu onun fakat tüm mahallenin ona borcu vardı."

"Çocukları çok severdi rahmetli,gördüğü her çocuğa  harçlık veya hediye vermeden geçmezdi."

"Ehl-i sünnet adamıydı,kimsenin namusuna bakmaz,haram lokma yemez,canlılara eziyet etmezdi."

"O kadar şanı şöhreti vardı ki gittiği  yerlerde padişah gibi ağırlanırdı."

"Muhtardan fazla sözü geçerdi halka çünkü  herkesi tarlasında çalıştırır alınlarının teri kurumadan yevmiyelerini verirdi."

"Heykeli dikilesi adamdı."

"Evliya gibi ne mübarek adamdı be!"

Her doğru her yerde söylenmez elbette,ne kadar kötü de olsa "iyi biliriz,"demiyor muyoruz  cenaze namazını kılarken ve tüm  haklarımızı helal etmiyor muyuz?

Ne  heykeli dikilecek kadar değerli ne evliya olacak kadar mübarek adamdı Veysel,kim miydi?

Tarlasında çalıştırdıkları amalelere az yevmiye vererek kul hakkı yiyen,
Evini ve arabasını krediyle alıp faiz yiyen,
Doğru  dürüst işi olmamasına rağmen köşeyi dönen,
Lüks yaşamayı seven ve ara sıra kafayı çeken,
Kardeşinin karısına göz koyacak kadar alçağın birisiydi.



Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 0
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Veysel Mi

berberce berberce