Sevgi Ölür mü Sevilen Unutulur mu

Ellerinden tuttum sevgilimin hayallerinin
Gözlerinde ebrular uçuşurdu ve masum
Duygular dans ederdi titreyen kalbinle
Ama durdu inadına sevgimizin boy vermesine
Nemli dudaklarıyla öperken alnından toprak
Ben sessizce kıvrılmış mezarının yanında
Sana yol arıyordum gözyaşlarımın ıslaklığında
İlk bayramındı sonbahardı
İkindi rüzgârında dökülen duygularımla
Seni andım bir buseyle mezarının başucunda
Dudaklarım topraksı kokuyordu aşkımızın anısına
Toprağın rahmine diktiğim fesleğen boy vermiş
Sevgimizin ölümsüzlüğünün habercisi
İlk bayramının üzerinden nice rüzgârlar esti
Hayallerinin yaprakları dökülüyordu kalbimin sonbaharında
Kış uykusundaki gönlümde bir kardelen çiçeği açıyordu
Sevgi ölmüyordu ama sevilenlerin nemli hayalleri
Sessizce elveda diyordu