Sevgi de Yetmiyormuş Çok Eskiden Rastlaşacaktık

Sevgi de yetmiyormuş, çok eskiden rastlaşacaktık

Bir çok insan hayatımıza giriyor peki bu insanların hayatımızda yerine? Bu insanlara ne kadar değer veriyoruz, kaçı hayatımızda yer ediniyor? Bazı insanların hayatımıza girdiğini bile unuturuz. Biz insanlar ne gaddar ve vurdum duymaz olduk biz öyle bir neslin çocuklarıydık ki bir tas çorbayı koca bir semt paylaşırdı peki ya ne değişti? Biz hala o sokakta oynayan çocuklar değilmiyiz? Şuan yanımızda uyuyan insanların bile kim olduğunu bile bilmiyoruz. Bu insanlığa sığar mı?

Bazı insanlarda çok yersiz zamanlarda alırız hayatımıza bizi büsbütün heder eder bu insanlar. İşte ozaman ne o sokakta kısa pantolonu ile oynayan çocuk oluyorsun ne de salçalı ekmek ile doyan hınzır yaramaz. O insanlar unutturur evveli ama geleceğide yoktur. Çok önceden tanışmış olmayı dilersin veya hiç tanışmamayı işte ozaman aklına gelir İzzet Günay’ın Türkan Şoray’a dediği  "Sevgi de yetmiyormuş, çok eskiden rastlaşacaktık."