Aymıyoruz

Aymıyoruz!

Dünyanın son demidir yaşadığımız devir

Uçurumun kıyında dururken aymıyoruz!

Alemi doldurmuştur cefa, eziyet, cevir

Onca fitne, fesadı görürken aymıyoruz!

Nice musibetleri uyarı saymıyoruz!

Gönüllerimiz dünya sevgisiyle dolunca

Güçlüyü haklı gördük ölüm unutulunca

Kalplerimiz taştan da daha katı olunca

Günden güne içimiz çürürken aymıyoruz!

Gafletten ne yazık ki ölmeden caymıyoruz!

Refaha özenerek haddimizi aşmışız

Borç batağına düşüp halimize şaşmışız

Doğru yolu terk edip birbirine düşmüşüz

Şeytana müteakip yürürken aymıyoruz!

Bu nasıl bir sebat ki o yoldan kaymıyoruz!

Güzel olan şeyleri ellerimizle yıktık

Siyasetle avunup çıkarımıza baktık

Vicdanımız körleşmiş egoist olup çıktık

Zalimler mazlumlara vururken aymıyoruz!

Onların feryadını hissedip, duymuyoruz!

Hiç farkına varmadan yazık ki olan olmuş

Akraba, konu komşu içimiz hasret dolmuş

Zoraki olmuyor ki muhabbet sevgi ölmüş

Halbuki bu hasletler sürurken, aymıyoruz!

Bunlar bizi biz yapan düstura uymuyoruz!

Mikdadi; ataların izini gütmeliyiz

O mübarek ecdadın yolundan gitmeliyiz

Hem kendimize dönüp hem tövbe etmeliyiz

Yine de Allah bizi korurken aymıyoruz!

Uyanmak elzem iken gaflete doymuyoruz!

Şair Mikdat Bal