Siyah Tüller

Koynunda gecenin ıssız siyahı,
Alacağı vereceği bitmiş , kimseyle yok hesabı.
Gaibi gerçeğinden çığırtkan,
Bir ahuzarın son anları.
Yanında dizili saksılardaki kırmızı begonyası,
Kan damlatıyor basdıkça efkarın en karası.
Yine ecel teri döktüren,
Sadakatin yangın dudağı.
Kondururken alnına açıp siyah tülleri,
Çok şeye bedel öpücüğün,
Kırık sanki bir tarafı..

Yetişiyor merhameti rüzgarın
ağaç kapısı balkonun aralık,
Dolaşan saçlarını açıyor,
Acıtmadan öyle naif öyle hafif,
Soluğa karışan baygın kokuda acı bir ah kayıp,
Uzaklardan çekilen içinden akasyaların

Beyaz duvarlarda oynak gölgeler,
Titreyen mumun alevinde bir büyük bir küçük,
Hayatın cilvesini sahneler.
Değişmeden kalan tek şey olan gözlerin,
Beklerken sevgiliyi hala masum ağlamaklı,
Siyah tüllerin altında tek aşkı okunaklı

       

Ümit Seyhan