Sefil Kalemim...

Her renk ve her v/eda…

Ölü bir iklimsin, sen, sefil kalemim…

Düşlerimi bozguna uğratan bir resim bir çizik

Aşkı erteleyen yalnızlığın duasında saklı ve tek tanık

Uzamında ömrün, sevdalandığım

Örtüsü ise kırışık duygularımın

Ötenazi yaptığım mutluluğun

O kapı aralığından sızan ışık

Kelamın da ötesi

Önsezilerimin güftesisin sen

Sessizliğin mezarında caka satan bir öğrenci gibi

Metruk gizlerin hediyesi

Çalımı değil aşkın

Çalıntı olmadığın kadar, sefil kalemim…

Alıntıların rüzgârında esen

Bazen umuda konuşlu

Bazen o sessiz nidalar kıyıları döven

Kulluğuma binaen

Köpüren deniz ve esen meltem

Mahrem mizacımın bitişiği

Aşkın ve hezeyanın dinmediği

Ilık nefesim

Uyumsuz ruhum

Çoktan dünde kalmış aykırı nefsim

Bir veda mektubu bildiğim

Gün ertesi düştüğüm

Yollardan kendimi alamadığım

Gece yüzlü mehtaba sıkı sıkı sarıldığım kadar

Geçkin şarkıların özeti adeta

Amaçsız ve hedefsiz değilim de asla.

Ar bildiğim haysiyetim

Tebessüm ehli bir seda

İllet özlemin ayak sesi

Duyulmaz mı uzaklardan?

Densiz ve öfkeli bir nesir

Damgalanmış ve tükenmişken şehir

İmla hatasında aşkın kaynayan yüreğim kadar

Bazen bir karartı eşlik eden

Bazen kaygımla büyüyen bir evren

Kuytumsun, sen, kalemim

Kukumav kuşu gibi dönendiğim zamanların ertesi

Rayici bilinmez elbet asaletin ve sevginin.

Dış ses baksın iç sesimse dargın kimi zaman

Gözümde tüten dünüm ve tarafınca terk edildiğim nice insan

Müzmindir hüzün bende

Muadilim varsa yoksa sensin her iklimde

Bir doğan bir batan güneş

Bir batımda sönen umut ve ateş

Arsızca serildiğim şu sergüzeşt zemin

Ardı ardına ettiğim sonra da bozduğum nice yemin.

Tüten dumanısın şehrin

Türettiğim duygular ve şiirde saklı yediemin

Bir dolduruş değil asla bir aşk masalı

İçtiğim şu ömürde şu yaşta

Tutanağımsın, sen biricik kalemim

Zirzop bir esinti yas’ a meyyal

Zırnık vermeyen gölgeler zamk gibi yapışan yakama

Yakardığım yüce Mevla

Elbet ömür de geçerken içtimada

Yitik neferiyim olsa olsa bilinmezin

Yatıya kalan nice düşünce nice his

Evreleri kayıp bir ahval

Sevecen ruhumla aralıksız hemhal

Kayıt açtığım ansızın bir şiirle daha iştigal

Ön sözüm ve önsezim

Önemsiz addedildiğim ne ki öncemde?

Bense umudun ve yarınları özleminde

Yeter ki terk etme beni bir ömrün mühletinde…