Süzgün Bir Rengim Anne

Bir hüznün buharı adeta çöküşümü imgeleyen sefasını sürerken yıldızlar darmadağın bir günce yalıtılmış sözcüklerin öyküsünde saklı binlerce hece ve imge…

Sarıdan sırma saçları cihanın

Bir tortu olsa ne ki çöken dibe

Kamaşan gözlerimde seken bir kurşun gibi

Kümelenmiş çığlıkların yediği

Vurgun gibi

Azat edilesi ruhum

Tahliye edilesi ufkum

Tutulan nutkuma erişen yerli yersiz zümre

Çemkiren iblisin isyanı

Na’şı masumiyetin çıngar çıkaran zalimin ihbarı

Bir kilit ise vurulan yüreğe

S/üzgün bir rengim, anne

İsyanın buğusunda saklı bir meal gibi

Hikmeti Rabbin, içimde büyüyen bir hüzün defteri

İrsaliyesi sözcüklerin

Varsa yoksa bir düş mektebi yüreğin cemali…

Aşkın hadım ettiği buhran

Körükleyen her duygu varsa yoksa mutluluğun ihlali

Sürülen her tutku

Aşkın da asası bir merhale

Bıçkın rüzgâra verip veriştirdiğim

Tüten dumanı şehrin

Yoksa ıskartaya çıkmış bir gemi miyim?

Hani, hani, amblemi sevginin

Derdest edilmiş yokluğuma binaen

Özlemin de güncesi tutuklu bir imla

Tutuşan doğa

Tutturduğum illa ki hayallerim ve emsalsiz nice hülya

Sertifikam asaletten

Bunca sevgim cehaletten

Önergesi evrenin

Şah damarımla iştigal bir esinti

Mehtabın belgelediği

Nicedir gözlerimde yaşayan bir yıldız kümesi

Evreleri ölümün

Endamlı bir esinti iken ömrün

Sağdıcı ve soldaki gamzesi

Semiren bir ruh

Semada saklı nice sır

Hülasası bilinmezin…