Alelıtlak!

Alelıtlak!

Hayat engin ırmak gibi

Coşar, akar alelıtlak!

Tarzında yok durmak gibi

Taşar, yıkar alelıtlak!

Kimi doğar kimi ölür

Herkes bunu doğal bulur

Bazı anlar şimşek olur

Düşer, çakar alelıtlak!

Her saniye eder taciz

Ruh ebedi vücut naçiz

Akıl, idrak kalır aciz

Şaşar, bakar alelıtlak!

Değişir her şey aniden

Nice imkan var yeniden

İnananlar her maniden

Aşar, çıkar alelıtlak!

Aşkla konar bülbül güle

Mecnun olan düşer çöle

Her şey fani taşlar bile

Yaşar, çöker alelıtlak!

Ah Mikdadi işin başı

Akraba, dost, arkadaşı

Sonunda bir mezar taşı

Eşer, diker alelıtlak!

Şair Mikdat Bal