Avcılar Vurmadı Suyun Çekilmesini

Adem'den önce yaratılmıştı

Çay kaşığı ile ağzıma
Kızılcık reçeli ve
Su şiiri sokulduğunda

Sütten kesildiğimdeydi
Onu tanıdığım zamanlar

Bardaktan
Bir yudum yere dökülse
Deniz sanardı gözümdeki karıncalar

Ateşe sokulmuş demirdim
İnce belli cam sürahiye karşı
Boş olmadığım zamanlar 

Çeşmeye ağzımı dayadığımdaydı
Her yudum Nilüfer koktuğunda

Yırtık içimin 
Sakladığım denizle dikildiğindeydi

Irmağı sevdiğim 
Güneşi yakanı su sandığım zamanlar

Ateşten çıkmış demirdim

Kanatlandı
Avcılar vurmadı suyun çekilmesini

Acelem bekledi
Şırıltı ve duymam çalkalanmadı

Kurak defterime yazmadı
Yağmurun kalemi

Örs ile çekiç arasında dövüldüm
Ben hiç çelik olamam sandım
Dar vakitte çifte su vermek için
İki gözümü aldı bir telaş🐞