Ekran Kabusu

Sağlık ve sağlık çalışanlarına hepimizin minnet  borcu var;pandemi ve deprem günlerinde bunun en güzel örneklerini verdiler,gece-gündüz,aç-susuz demeden ailelerinden ve sevdiklerinden günlerce hatta aylarca uzak kalıp canla başla çalışarak herbiri birer kahraman olarak tarihimize iz bıraktılar.Onların sorunları  da var her sektörde olduğu gibi,tüm sorunlarımızın son bulmasını dilerim yeni yılımızda.

Hastaneler konusunda o kadar politik,ekonomik,teknik ve stratejik bilgim yok ancak sıradan bir vatandaş olarak düşüncelerimi paylaşmak isterim,dikkate alınır veya alınmaz,üç tip insan tipi vardır: bananeci,sananeci ve bahaneci.Gördüğüm yanlışlıklara ve bu yanlışlıklar toplumu ilgilendiriyorsa "banane"diyerek sorumsuzca davranamıyorum ve şöyle düşünüyorum: " Benden sorumlu olanlara karşı sorumluluğum var."

Sabahın erken saatlerinde yiğenimin rahatsızlığından dolayı hastanenin yolunu tuttuk ve başladık beklemeye zaten üç gün öncesin randevu almıştık,benim aklıma takılan soru şu:

Her yaş grubundan insan geliyor buraya ancak sıra numarasını gösteren  ekranlar çok küçük;bazı amcalar ve nineler yaş itibariyle okuyamadıkları için  doktor odasına iyice yaklaşıp soruyorlar:

"Benim sıra  ne zaman  gelecek oğlum?"

"Benim sıra geçti mi?"

Yetkililerin bu büyük yazı küçük yazı konusunda önlemler almasını,halkımızın ise duyarlı olması istiyorum.Ayrıca doktor isimleri de  öyle,oda oda dolaşmadan  doktoru bulmanız mümkün değil, A4 kağıdına  yazılmış ismi ama iki metre ilerden  okuyamazsınız.

Beyin emarı çekilecek yiğenimin ve haftaya pazar saat 06.00'a verdi sırasını...