Gazze de Çocuk Olmak

Gazze'de tanklarla çarpışır yüreklerimiz

Ve tebessümlerimiz yansır sokaklarda

Kahkahalarımız okunur dudaklardan

Atılan bombalara

Dualar silahımız

/Mesela çiçekler büyütür gözyaşlarımız

Nasırlaşmış kalplerde/

Yakılmış darağaçlarına

Gölgesini bırakır güneş

Salasız okunur belki ezanlar

Yağmurlar sadece sokakları yıkar

Yeni yeni bağırda birikirken hıçkırıklar

Çekilir ufuklardan vahşetin sesi

Henüz doğacak çocuklar

Belki de ağlamazlar…

/Mesela kana boyanmaz gece

Kana bulanmaz sokaklar/

Sorarım sormalıyım

Neden kıyarlar Maria’ya

Fatimaya , Ola’ya , Shorog’a, Marwan’a

Daha çocuk gözlerinde büyümemişti

Şu fani Dünya

Daha güneş gülmemişken yüzlerine

/Mesela sevgiyle örsek saçlarını

Sabaha uyanmadan /

Melekler ölüm suretinde indi Gazze'ye

Sanırsın kan çiçeklerini suladılar…!

Adı neye lazım

Çoluk , çocuk  , yaşlı  , kadın…

Her yer sanki Kerbela

Her taraf bir cehennem…

On sekiz binlere  ulaştı şehadet 

Yüzlerce cana denk düştü her dakika

Allah’u Ekber diyen dillerden

Dualar dökülürken birer birer

Ya Rab sen zalime aman verme

Ya Rab sen zulme izin verme

Resul yeniden dalgalandırsa sancağını

Haksızlığın tam ortasına kuşanıp kılıcını

Vahşetin çığlıklarıyla uyanan sabahta

Ha Gazze

Ha Filistin

Ha tüm coğrafya…

Uzansak hep birlikte özgürlük bayrağına

/Mesela birlikte söylesek hürriyet şarkılarını

tüm dünya  dillerinde/

Ve siz bu fermanın kişiliksiz sahipleri

Hangi ırkın ordusuna kulsunuz

Hangi milletin soyu

Ebrehe yeniden mi geldi dünyaya

Firavun yine mi  tanrılık inadında

Siz var ya siz Kabilin tohumları

Ne istersiniz İsmail'in torunlarından

Dayanın kardeşlerim

Şimdi  her yer ve  her yüz siz

Merak  etmeyiniz

Zulmün  heba bulacağı anda

Yanınızda olamasak da

Dualarla  geleceğiz

Ve siz zulme  devam eden vahşetin sahipleri

Adaletinizi yıkacaktır cesetlerimiz…

Âdem Efiloğlu