Öğrencilik

"İki yıl okuyup da ne olacaksın,oralardan bir iş çıkmaz boşuna hem paranı hem hem zamanını harcama!"demeleri hem benim hem de rahmetli  babamın fikrini değiştirdi çare,dershaneye  gidip yeniden  hazırlanmak ama hangi parayla? Babam çiftçilikle uğraşıyor ve kıt kanaat geçiniyoruz,düzenli bir maaşı yok.O yıllarda dershane  ücretleri 1100 lira, ev kiraları ise 400, bizim için çok para.

Emrah diye bir arkadaşım var onun ailesinin maddi durumu benimkinden iyi,babası köyümüzün kahvehanesini işletiyor.O gidecek ben gidemeyeceğim,insanın hayalleri o ergenlik dönemlerinde kalbinden daha değerlidir.Sıkıntılı günlerimin miladı,teyzemin sözleri olmuştu:

"Sen de git!"

Kendisine Allah'tan uzun  ömürler diliyorum,o yılki tüm masraflarımı  teyzem karşıladı;teyze,anne yarısıdır diye boşuna dememişler ve hayatım boyunca teyzemin bu iyiliğini unutmayacağım.

Amansız bir hastalığa yakalandı teyzem ve  uzun zamandır tedavi görüyor;çok genç yaşta eşi vefat edince dul kalmış ve bir daha evliliği  düşünmemiş,çocuğu olmamış.Eli çok açıktır gördüğü her çocuğa  harçlık vermeden geçmez.