Öpecek Bir Göz Bırak

ÖPECEK BİR GÖZ BIRAK

“İnsan ömrü dediğin kaç sayfalık öykü ki,”

Kötü şeyler karalar yırtıp yırtıp atarız.

Dilimizden düşmeyen bu ne hazin türkü ki,

İçimizi kavurur, aklımızda tutarız.

Kucaklayıp getirsem tümüyle gökyüzünü

Nefesinle dağılsa beyazlamış saçlarım

Yol gözleyen gözlerim bir kez görse yüzünü

Varsın derdime çare olmasın ilaçlarım

Aşk bir orman yangını, iki yürekte yanan;

Hiç kimse taşıyamaz bu aşkı tek başına

Var mıdır benim kadar hasretine dayanan

Sabır merhemi sürdüm kurumuş gözyaşına

Yıllar önce düşmüşüm bu yangının içine

Aldırmayan kalbe sor,” Hangi dağın taşısın?”

Bin Nemrut’u değişmem senin bir tel saçına

İbrahim değilim ki karınca su taşısın.

Bir masal kahramanı gibi yaşadın bende

Belli ki gideceksin, son sözünü söyle git!

Bilirim oluşmadı dudak izlerim tende

Gözümün öpeceği bir göz bırak, öyle git!

31.01.2024/Samsun

İbrahim COŞAR