Derviş

Yoldan geçmekte olan  derviş,ağacın gölgesinde uzanmakta olan çobanı görmüş ve yanınına yaklaşınca çoban şimşek hızıyla ayağa kalkıp  heybesindekileri ikram  etmek istemiş.Derviş,karnının tok olduğu,yakın ildeki dostlarını ziyarete gittiğini,kendisini görünce sohbet etmek istediğini söyleyince  çoban sevincinden havalara uçmuş. 

Derviş, yemek yemek istemediğini ancak demli bir çayına  "hayır" diyemeceğini belirtince çoban kara kara düşünmeye başlamış ve:

"Çaydanlığım ve çayım var ancak ateşim yok." demiş.

Derviş ise cebinden iki mum çıkartıp çobana:

"Ateş benden çayı demlemesi senden" diyerek  karşılık vermiş.

Mum,çaydanlıktaki suyu ısıtana kadar bayağı zaman geçmiş ve onlar da koyu bir sohbete dalmışlar.Sonunda demlenen çayı afiyetle içerek derviş yoluna devam etmiş çoban ise sürüsünü otlatmaya gitmiş.

Bu kıssadan çıkaracağımız notlar ise şunlardır.

1.Zamanı hiçbir şekilde satın alamayız.

2.Mum,zamanı simgeler ve eriyip gider.

3.Demli çay,sabrı simgeler.

4.Mumun ortasındaki ip,nefsimizi simgeler.

5.Derviş müritsiz olmaz,çoban ise itsiz.