Evim Evim Güzel Evim

Bir  zamanlar burası,  kocaman bir tarlaydı,

Şiir ektim içine, usul  usul büyüdü.

Başka neresi olsa, destelerle karlaydı,

Denemeler, hikâye, fasıl fasıl büyüdü.

***  Ey benim güzel evim, nice yıllar geçirdin,

***  Niceyi abad ettin, kanat takıp uçurdun.

Geldi geçti nicesi, ahrete göçen oldu,

Başka yerde dağılan, burada huzur buldu,

Edebiyat işimiz, gelenler böyle doldu,

*** Ey benim güzel evim, hakkındır gurur duymak,

*** Tek gayemiz adalet, onu yerine koymak.

Yorum  yazı paylaşsan, burası senin evin,

Destek ol insanlara, öncelikli ödevin,

Yazıların okunur, görünce buna sevin,

*** Ey benim güzel evim, adeta bir okulsun,

*** Yol almak isteyenler, bir tek sana takılsın.

Sadece edebiyat, edeple saygı ile

Vatanın sevdasına, duyduğu kaygı ile

Özgürlük demokrasi, her türlü duygu ile

*** Ey benim  güzel evim, açıksın her tür renge,

*** Saygı ile kurulur, toplumda bütün denge.

Sen yazıp çizenlerin, alnındaki terisin,

Sen umudun safında, gözündeki ferisin,

Sen nice yazarların, dijital neferisin,

*** Ey benim güzel evim, yüreklerde yerin var,

*** Adem olanlar anlar, daha çok seferin var.

Âdem Efiloğlu