Şiirsel Hayatlar Dokuzuncu Bölüm

ŞİİRSEL HAYATLAR 

9.BÖLÜM:ALİ HALİT

          Elli dokuzuncu caddedeydi Cafe 81.Nesrin ve arkadaşları,Cafe 81’de toplanmışlardı.Oturuyorlardı yuvarlak masada.Nesrin'in solunda Nesrin'in terier cinsi köpeği Recai varken,sağında Esra vardı.Esra'nın hemen yanında Esma,Esma'nın yanında da Kerime vardı .Esra söz aldı :

“Tatlım,birazdan Ali Halit gelecek.Ona iyi davran.”

Esma,kendi durumundan pay biçti:

“Benim gibi bekar ölme Nesrin Ablacım.”

Kerime laf attı ortaya:

“Evlen şu çocukla.”

Nesrin hafiften sinirliydi:

“-Ben yapacağımı bilirim Ali Halit'e.”

           Ali Halit,kafenin giriş kapısında belirdi.Nesrin,Ali Halit'i görür görmez oturdukları masanın karşı masasına geçti .Ali Halit'e hoşgeldin bile demedi Nesrin.

“Güzellik nasılsın?”

Nesrin,ağız ucuyla iyiyim,dedi.

“Beni kırmayıp geldiğin için teşekkür ederim Nesrin'cim.Senden af dilenmeye geldim.”

Sana bir sır vereyim mi,dedi Nesrin?

           Ali Halit,Nesrin'in sözünden umutlanmıştı.Sırrını ver,dedi Ali Halit.

“Ben senden hiç elektrik almadım Ali Halit.Seni sevmedim ve sevmeyeceğim de.”

“Bende buraya babamın zoruyla geldim ..Beni sevmeyeni ben hiç sevmem.Hoşçakal Nesrin.”

         Ali Halit,masadan uzaklaşırken;Nesrin,arkadaşlarının oturduğu masaya geri döndü.Recai'yi kucağına aldığı gibi:

“Yürü Recai,gidiyoruz” dedi.

HİKAYE:OĞUZ BATIN