Yakarış

Alev teni yakarken susar saba yelleri

Gönül bahçelerinin solar iri gülleri

Kesilir o esnada yürekçiğin telleri

Toprak günahkâr teni nasıl da yer ya Rabbi!...

Settarsın sen, setr eyle, rüsva etme âleme

Mecalsiz bedenimi sürükleme eleme

Hâlimi arzetmeye yetmez hiçbir kelime

Hakikat atlasını önüme ser ya Rabbi!...

Zamanın ötesine uzanır gider mezar

Yaralı vicdanlara eyler Resul’üm nazar!...

Kitabenin üstünde ‘meçhul bir ölü’ yazar

Nübüvvet çerağından muhabbet der ya Rabbi!...

İslâmiyet’te huzur, yalnız Hakk’ta emniyet

Kader kısmette yoksa işe yaramaz niyet

Ruhum kapında köle, bedenim cana diyet

Damarımda akan kan, gözümde fer ya Rabbi!...

Hayat herkese şifa, bize zehir olsa da

Kırağı çalmış gibi güllerimiz solsa da

Karanîler misali gözümüz yaş dolsa da

Bu dünya yaşanmaya elbet değer ya Rabbi!...

Şirazeden çıkmadan bir çıra yak kuluna

Ruhlar cadı kazanı, canlar kurban yoluna

Ten toprağı öpünce, kula şefkat oluna

Servilerin altında gölgelik ver ya Rabbi!...

                                                            M. NİHAT MALKOÇ