Neronun Kıvılcımları

Ne devraneler döndü, geçti senin kapından

Asırlar önce yanan, yıkılan Babil şehri

Yüzyıllarca döküldü, o muhteşem yapından

Sana hayat bahşeden, Fırat ve Dicle nehri

Yakıyor bakın şimdi ,Babil’deki yerleri

Fışkıran volkan gibi, yanan yürek ateşi

Uğrunda boyun eğip, öne düşen serleri

Hunharca vurduruyor, varis olan kardeşi

Zalim Neron gelerek, birden kıvılcım atmış

Kıvılcımlar Babil’de, her yeri yakıp yıkmış

Ateşine dinmeyen, kordan bir zehir katmış

Sönmeyen ateşlere, hep göz yaşları akmış

Barbarca akıl ile, yakıp yıkma dürtüsü

Küfe’den Buhara’ya dalga, dalga yayıldı

Zehir saçan yılanın, açılınca örtüsü 

Ağlayan mazlumların, feryatları duyuldu

Aradan yüzyıl geçti, durulmuyor Pakistan,

Kandahar, Azerbaycan ,kan ağlar Karabağ'lar

Huzursuzdur Baku’de ,o zalimce bakıştan

Ermeniler elinde ,zulümden yara bağlar

Kanayan yüreklerde ,Kerbela’dan bizlere

Yüzyıllardır dinmeyen, matem yeli esiyor

Asırlardır orada, gördüğümüz izlere

Artık kalan küllenmiş, ateşleri deşiyor

Hani nerde yananlar, senin için ölenler

Tek tel dahi vermeden, saçlarını yolanlar

İşgal etmiş her yanı, namazgahı bölenler

İsyancı oluyorlar, yurtlarında kalanlar

Ağla mescid-i Aksa’m, ağla duyulsun sesin

Bir karış toprağına, gelmesin halel senin

Yapılan o kazılar, sarsmaz temelin kesin

Yavaş yavaş biçilir, hazırlanır kefenin

Ağla mescid-i Aksa’m, ağla duyulsun sesin

Hasan KARABAY

9.8.2009