Altıncı Duyum Şiir

ve bir şiire düştü yolum

s/onsuzluğun tarhında saklı beş duyum

şiir ise altıncısı

aşkın hatırına aşkla meşk eylediğim

evrenin küfesinde saklı bir mizansen

bir izlek bir rota

belki de gamlı bir nota

aşka meylettiğim şiirin ikbali saklı iken gözyaşımda

yasımla hemhal

yasa bildiğim varsa yoksa

altıncı duyum şiirin hatırına

kasveti imha edip

kanamalı bir ömrü bir imgeye teslim edip de

aşk iken öykündüğüm

ölümsüzlüğün titri misali onanmaz

bir hatıra bir hayal

sönük feri olsam ne ki göğün

mademki ben güneşim

mademki ben yıldızım mehtaba sevdalı

ısrarla sevdiğim

dikiş tutturamasam da cihanda

dilemması cennetin

bazen dünyada cehennemi yaşadığım

ölümlü hüznümle riayet ettiğim

ölümsüzlükle iştigal sirayet eden

ilhamın doruk noktası

ve altıncı duyum iken şiir

men ettiğim kadar kendimi düzenden

imtina ettiğim ne varsa ezelden

ibraz ettiğim bir sözcük benzeri bir ilhama meyleden

varsın olsun elem başımın tacı

mademki umut ve hayaldir

son durağa gelmeden meylettiğim

o kısa mola

kim dese de bana ağır ol be Molla,

beti benzi atan gecenin sandığında saklı duyguların

yıldızların hulasası

gün yüzü görmeye meyyal bekleyişim

feraha çıkacağım dünden belli

yeter ki kabul göreyim Allah katında

nasıl ki şiirin fendi yendi yokluğu

yitimden doğan bir ritim ile

ansızın doğabilmenin hikmeti

ve yüzüme yağan nuru bahşeden

Rabbime şükürler olsun ki;

acım dindi dineli

aşkla yürüdüğüm şu zemheride dahi

solmadığım bir hikmeti iken evrenin

ve tüm evrelerini gömdüğüm dünün değil

günün çöken diz(e)lerinde yeniden dikildiğim

dirildiğim gün ışığına mazhar sevginin

ibaresi mademki altıncı duyum şiir

duyduk duymadık da demeyin

durduk yere de şiire meyletmedim

yağan karın yağan rahmetin yağmurun

her damlası her zerresi

sözcükler iken meşrebim ve evet,

ben de şiirden hatta şiirlerden ibaretim

nasıl ki ruhumun yongası

tutulan nutkuma da değdi mi

kalemim

altıncı duyum ve meskenim ve hüsranım

tüm duygularım yokluğun amberi

aşkın dirayeti

kürek kemiğimle kürediğim

bilumum duygu ayaklarımın yerden kesildiği

ben bir kere uydusu olmuşken şiirin

gözüm açık gördüğüm en haşmetli rüya

ve duygu meskeni

metanetin irdelediği varım yoğum

yerim göğüm gönlüm dahi iken

şiir altıncı harı ruhumun

altıncı duyum

sözcüklerle hemhal

aşka misal

acımla iştigal

umudun

sirayet ettiğim bir rüyanın

ekseninde bir ruhun da minvali iken

sonsuzluğun güdüsünde saklı şiirin ruhu eşleştiğim

ve aş erdiğim

ve öykündüğüm

ve de ruhumu şiirle ördüğüm

sürmanşet bilinmezin de silinmezken

gizi ve izi şiirle dolup t/aştığım…