Canan Sükut Eylerse

Bu kez,üşümeme sebep olan mevsim yazdı;
Gecenin serinliğinde gözlerim puslu,yüreğim ayazdı,
Ve tipiye yakalanan ruhum dağ gibi bembeyazdı;
Öyle ki çığ düşmüştü üzerime,yar için ölsem azdı:

Ve hiçbir mevsim,bu kadar acımasız değildi.
Yılmayan asi çocuk,yar önünde yerlere eğildi:
Gururda satıldı bir tebessüme,tebessümde içten değildi,
Tarumar olan gönül,bir kez daha harap edildi.

O sevilendir gam yemez,nazı geçer sevene;
Sevenin gözü görmez,yar etrafında pervane,
Aşık canını verir,cananın iki güzel sözüne;
Canan sükut eylerse,can gezer çöllerde divane.

Yarin açtığı yara derin olsada,öldürmez elem;
Kapanır kapanmaz denen yaralar,yarin gülüşüdür em,
Asırlarca süregelen aşk,yaşadıkça devam eder bu dem;
Bu dem acılarla yüklü olsada,ondadır merhem.

Elalemin mutluluk hallerine imrenen yine ben;
Satılığa çıkardım hüzünlerimi,henüz gece bitmeden,
Kırıklarını topluyorum kalbimin,vakit geçmeden;
Kulaç atıyorum yalnızlık deryasına,veda dahi etmeden...

Şiir=Aziz KUZU(soorcantleeaziz)